Odkąd w 1978 roku w Wielkiej Brytanii przyszło na świat pierwsze dziecko z probówki, dając nadzieję wszystkim parom, które dotąd bezskutecznie starały się o spłodzenie potomstwa drogą naturalną, zapłodnienie in vitro stało się przedmiotem zaciekłych dyskusji. Wielkim przeciwnikiem tej metody okazał się Kościół, uznając, iż jest ona sprzeczna z jego nauką i niemożliwa do zaakceptowania (jedynym dopuszczanym przez Kościół rozwiązaniem problemu niepłodności jest adopcja). Mimo tak silnego sprzeciwu środowisk katolickich, zapłodnienie in vitro jest stosowane coraz powszechniej. Wynika to przede wszystkim z faktu, że jest to stosunkowo skuteczna procedura, będąca odpowiedzią na bardzo poważny problem. Zrozpaczone pary dostają szansę na własne szczęście, co jest bardzo solidnym argumentem, przemawiającym za sztucznym zapłodnieniem.